Artık uzun aralar vermeye o kadar alıştık ki, klasik girişimi yapmak biraz fazla klasik olacak:) Uzun bir aradan sonra yeniden buradayız demek yerine, kısa bir girişle buradayım desem daha yerinde olacak galiba, ne dersiniz.
Bazen diyorum ki kendi kendime; "bunun günlükle ne alakası kaldı, aylık, hatta yıllık bile denilmeyi hak ediyor aslında". Bazen de "sen artık bu işi yapamıyorsun, bırak peşini" dediğim oluyor. Bu ikinci düşüncem, sonra bir başkasıyla çatışıyor; "olur mu hiç öyle şey" diyor muhalif olan, "bu vesile ile dünyanın dört bir yanından tanıştığın insanları nasıl unutursun, hem paylaşmanın lezzetini de yabana atıyorsun bak, takipçilerini ihmal ettiğin yetmiyormuş gibi... cık cık cık" diye bana kafa tutuyor üstüne üstlük.
Eh, bana da boyun eğmek düşüyor, sanırım haksız sayılmaz bayan muhalefet:)
Hadis yarışmasından sonra biraz duruluruz sanarken, önemli bir olayı unuttuğumu sonradan anladım: SBS yi. Kızıma göre açılımı Sana ne Benim Seviyemden olan, yarışlar disizinin bu ilk basamağı bizim için kolay atlatıldı şükürler olsun. Baksanıza unutuyorum bile:)
Öyle çok hırslı Bir Anne değilimdir zaten, sağolsun kızım da zorlamadı bizi. Sınav salonuna girerken hızlı atan bir minik yürek, minik ceylanının büyüdüğünü görerek gözleri yaşaran Bir Anne, her zamanki gibi soğuk kanlılığıyla "ne var bunda ağlayacak" diyen bir baba, eve gelir gelmez kardeşinin netlerini heyecanla heseplayan bir abi olarak atlattı bizim takım bu yarışı.
İşin tuhaf yanı; bizim ülkeden bu sınavlar kalksa, biz neyle heyecanlanacağız artık bilemiyorum. Ucuz ama kaliteli dersane ara, aylar boyu dersane kapılarını aşındır (benim kızım gitmedi dersaneye), psikologlardan tavsiyeler al, son hafta çocukların en olmadık isteklerine boyun eğ, onları şımart, son bir kaç gün gez, toz, eğlen, stres at, geceden kalem, silgi, photo ID, giriş belgesi, çikolata, şekerleme, su vs hazır et (sanki pikniğe gidiyoruz:), sabah ailecek yola koyul, park yeri ara, koştur koştur salona git, evladını sanki cenke yollarmışcasına dualarla, kucaklamalarla sınava gönder... Hayatımızın bir parçası olmadı mı bu yazdıklarım? Ve hadi itiraf edin, benimsedik de. Diyorum ya, bunlarsız biz yarımız vesselam:)
SBS bir şey değil, bu çocukların önünde daha ne sınavlar var. ÖSS veya adı her olarak değişecek o büyük sınavdan bile çok daha büyük sınavlar atlatacak bu yavrular. S leri bir kenara bırakıp asıl hayat imtihanına hazırlamalı onları. Yoksa onlardan önce biz sınıfta kalırız, benim de korktuğum bu...
Herkese iyi tatiller. Tatil hediyem de, kızımın süslemeleriyle renklendirdiğimiz pastamız. Eh, bir SBS li olarak bu yazıya da ancak onun mahareti yakışırdı değil mi ama?
Ağzınızın tadı eksik olmasın efendim...
Bir dahaki sefere kadar muhabbetle kalın.
Malzemeler:
Onları yolcu ettim, ben de oturdum rutin işimin başına. Bu günlerde 
Bolca fotoğraf bugün size. Bilhassa kız çocukları için harika bir el işi malzemesinin fotoğrafları bunlar. Bu plastik boncukları Amerika' dan almıştık, buralarda göremedim. Biz çok seviyoruz bu boncukları. Kızım birine hediye vermek istediği zaman hemen bu küçük boncuklarla harikalar çıkarıyor ortaya. Kimini veriyoruz, kimine kıyamayıp evimizde sergiliyoruz.
Ben size demedim mi elmalı tarifler devam edecek diye. Hem bu yukarıdaki tarif, ooo kaç kez pişti, kaç kez yendi tükendi bizim evde. Daha önce de yazardım ama, günlüğümle ve siz değerli dostlarımla arama sınır koyan şu saçma yasak elimi kolumu bağlamıştı. Yasak kalkar kalkmaz hemen giriştim paylaşıma. Ama ne dersiniz arkadaşlar, siz de yan gözle wordpresse bakıyor musunuz yoksa? Tekrar gelecek bu yasak diyenler haklıysa, topluca taşınalım da bari nakliye ücreti azalsın:)
Gelelim günün olayına. Kıymetli bir kaç arkadaşım tarafından ödüllendirildiğim yetmiyormuş gibi, ödüllendirmeye de layık görülmüşüm. Bence bu çok gurur verici. Teşekkür ederim 
Ramazanın, bayramın, okul açılışının, deniz aşırı seyahatlerin, sonbaharın ve daha nelerin nelerin... verdiği sorumluluklardan; kimi tatlı, kimi acı olmasa da yorucu ve hüzünlü telaşelerden biraz sıyrılıp, dinginleşip, şöyle azıcık kendime zaman ayırabildiğim ilk zamanda günlüğüm geldi aklıma. Gelen giden de artık meraklanıp "iyi misen, hoş musen" mesajları bırakmaya başlayınca -sağolsunlar- eh dedim artık, tuşlara tıklamanın zamanıdır.
Değişik yöntemler var ama, benim araştırmalarım sonucu kendime göre uyarlayarak elde ettiğim tarifteki malzemeler ve yapılış şöyle:
Kayıtlar
