09 Şubat 2010

Gitmek mi Zor, Donmek mi Zor?

Bir şehri daha geride bıraktık. Şu kısacık ömür defterine bir kaç sayfalık bir bölüm daha yazıldı, bitti. Zaman zaman geriye dönülecek, sayfalar açılacak, okunacak. Okurken kah gözyaşı, kah gülümseme eşlik edecek sayfalara...
Ankara, biz seni sevmiştik, sende güzel insanlar var. İyi bak onlara.
Ölüm gibi geliyor bu ayrılıklar bana aslında. Ama nasıl? Zorluğundan filan değil (zorluğu tartışılmaz olsa da, ölümle karşılaştırmak doğru olmaz). Benim demek istediğim, her şeyin son buluyor olması. Ne yaptıysak, ne yaşadıysak, kimlerle tanıştıysak; iyisi de, kötüsü de bitti işte. Artık geri dönüp onları bir daha yaşayamayacağız. İyi ne varsa yaşadığımız, hepsi güzel birer anı; kötü ne varsa, hepsi birer pişmanlık olarak kaldı geride. Telafi edemiyeceğiz hiç birini. Ama umuyorum ki, kötü bir şey bırakmadık geride. Zaten hep böyle oluyor, bir zaman sonra geriye dönüp baktığımda hep güzellikleri görüyor, hep özlemle anıyorum eski mekanları. Ne güzel.

İnsanın alıştıklarından ayrılması çok zor. Bakın sevdiklerinden demiyorum, onlar her zaman gönüldeki yerlerindeler zira. Ama alışkanlıklar daha başka. Mesela sevdiklerini sıkça görebilmek zamanla bir alışkanlık oluyor. Güzel bir alışkanlık elbet. Ama onları görmeden yaşayama da alışabiliyor insan. İşte öyle bir şey...

Yeter ki sağlık ve gönül hoşluğu olsun, gerisine insan bir şekilde alışıyor gerçekten. Zaten çok fazla alışmak da iyi değil aslında, zira biraz fazla bağlanınca, Rabbimin şefkat tokadı iniveriyor ve artık tebdili mekan zamanınız geldi diye hatırlatıyor size. Olsun, o da güzel. Ne yapalım, biz de gideriz... Demek ki artık burada işimiz bitti. Başka yerlere gitmeli, yeni şeyler öğrenmeli, yenilikleri paylaşmalı, yeni insanlarla tanışmalı...

Heyecan iyidir derdi diksiyon hocamız, insanı canlı tutar. İşte o babdan, gurbet iyidir diyordu geçenlerde bir dostum da, insanı besler. Öyle gerçekten, insan sılada olunca, kendini biraz garantide hissediyor, hele ki etrafındakiler seninle aynı paralelde düşünüyorsa. Çokca çabalamak gerekmiyor, armut piş, ağzıma düş oluyor biraz.

Ama gurbetteyken öyle mi ya, duaların bile farklı oluyor, yakarışın, yakınlaşman... Daha dinamik olmak için kendini zorluyor insan. Elindekilere, aman yitiririm yoksa diye sıkı sıkıya sarılıyor.

Biz döndük, dolaştık, Tallahassee’ye geri döndük arkadaşlar, 1 sene Fransa, 2,5 sene Türkiye maceralarından sonra yeniden aynı şehre dönmek biraz garip tabi. Güzel mi? Tabi ki. Eski dostları yeniden görmekten daha güzel ne olabilir?

Tek sıkıntı; toplanma, yerleşme ve bu arada yaşanılanlar. Onları da demek ki fazla dert etmemeliyiz, bunu hala öğrenemedik ya, hayırlısı... Dünya malı deriz, bırakıp gideceğiz deriz, ama, gelin görün ki, iş pratikte öyle olmuyor. Demek ki sindirememişiz hala.

Ama laf aramızda toplanma olmasa da işin yerleşme kısmını sevmeye başladım ben. Yeni bir mekan, yeni eşyalar, yeni her şey... adeta yeni bir sayfa açmak gibi... Aynı olan tek şey, ailemiz ve huzurumuz...

Hadi bismillah...

8 Yorum:

Esma dedi ki...

Nurgul ablacim, hayirli olsun, hosgeldiniz yeni evinize, bizde insallahmayista gidiyoruz, cok guzel yazmissin, gorusmek uzere, muhabbetle

Adsız dedi ki...

Merhaba Nurgul Hanim.. blogunuza bir tarif ararken rastladim.. yazilarinizi buyuk bir begeni ile okudum bu konuda sizi tebrik ederim. Gurbet hayatinin zorluklarini bir yerden baska bir yere gocmenin buruklugunu cok guzel ifade etmissiniz ben ve benim gibi olan arkadaslarin duygularina tercuman olmussunuz.. Bende 12 yildir Amerika'da ikamet etmekteyim nasip olursa bu yaz sonunda esimin meslegi geregi kesin donus yapacagiz Turkiye'ye ama kafamda o kadar soru varki bu konuda sizden yardim almak ihtiyaci duydum. isterseniz burada isterseniz ozel mail yolu ile bana yardimci olurmusunuz.. yeni hayatinizda basarilar huzur ve murluluklar dilerim sevgiyle kalin..

Bir Anne dedi ki...

Merhaba Adsiz:))
Hosgeldiniz bloguma. Sefalar getirdiniz.
Size elimden geldigince yardimci olmaya calisirim elbette. Fakat e-mail adresinizi yazmamissiniz, yazarsaniz seve seve haberlesebiliriz insallah.
Ben de size kolayliklar temenni ediyorum.
Selamlar

Adsız dedi ki...

Merhaba Nurgul Hanim. tesekkur ederim cevabiniz icin siz mail adresini yazarmisiniz? ben sizin adresinize yazdigim zaman goreceksiniz benim mail adresimi fakat buraya yazmayi uygun gormedim .. sizin web sayfaniz oldugu icin size bir sorun olmayacagini dusundum bu sekilde sizden rica ediyorum..
sevgiyle kalin.

Bir Anne dedi ki...

Merhabalar,
Mail adresimi buradan ben de paylasmiyorum. Isterseniz sorulariniza buradan cevap verebilirim, ozel degillerse.
Veya adresinizi yazin, ben yorumu onaylamam, bu sekilde adresinizi kimse gormemis olur.
Selam ile...

Ülkü dedi ki...

Tesadüfen(aslında tesadüf dememek gerek,biliyoruz ki hiçbirşey sebepsiz değildir)yolum düştü blogunuza,ne güzel yazmışsınız. Bir solukta keyifle okudum..Bundan sonra takipteyim sizi..

dönmezçağlar dedi ki...

yüreğnize sağlık:) gurbetin , gurbetçinin , gurbette yaşananların dili olmuşsunuz adeta RABB'İM gurbet ellerde yormasın inşallah.

Bir Anne dedi ki...

hosgeldiniz donmezcaglar:) guzel duaniza amin diyorum.
selametle...